Bu Yalnızca Sitem
En kötü günümüz böyle olsun dediğim günler çoktur.Bazen ,acayip eğlenirim ,mutlu bir haber almışımdır , arkadaşlarımla ya da sevdiklerimle beraber mutlu bir gün geçirmişimdir.Kısaca yüzüm gülüyordur,ağzım kulaklarımdadır:).Sıkıntıları ,düşünceleri bir an da olsa bir kenara itekleyip o an gülmüşümdür ve o söz çıkmıştır ağzımdan."En kötü günümüz böyle olsun..." Maalesef ki bu isteğim olmaz her zaman ve daha kötülerini de gördüğüm olmuştur.Yüzüm hiç gülmedi o günlerde ve hatta bazen gözyaşı döktüm yaşadıklarım karşısında.Yok olup gitmek istedim , keşke yaşamasaydım bunları dercesine. Ağlamaklı halimden bir an kurtulup etrafıma bakınca gördüm ki iyi günümde yanımda olanlar kaybolmuş ortalıktan.Çok az kişi kalmışız.Bir elin parmaklarını geçmez saysak.Eğlenirken ,kahkahalara boğulurken beraberdik ee peki nereye gittiler şimdi? Bu gidişler gidiş değil ,kaçış.Aman sakın beni görmesin,aramasın der gibi ortadan kayboluş.Canımız yanar...En çok ihtiyacımız olduğu anda...Oysa tek isteğim...