Dursun Zaman

Bu yazıyı aylar aylar önce yazmışım.Taslaklarda kayıtlı kalmış.Yayınlamak bugüne nasip oldu.Kaynak belirtmemişim yazıyı yazarken,geçmiş zaman olduğundan hatırlamıyorum da nereden aldığımı.Bunun özrünü dileyip fotoğraflar ve hayallerinizle sizi baş başa bırakıyorum.:) Not:Neyseki kaynak belirtemesem de bazı fotoğrafların altında isim var.:)

İlkelerin olacak Seni satın alamayacaklar. Aptalların uydurduğu atasözlerine inanmayacaksın. "Paranın satın alamayacağı şey yoktur.Herkesin bir fiyatı vardır."gibi sözlere Kanmayacaksın. Onurunla, kimliğinle ve beyninle akıllı yaşacaksın. Üreteceksin, seveceksin,sevileceksin İnançlarının arkasında duracaksın. Sevgilerin karşılıksız,yardımların gizli olacak. Seni attan, ottan ayıran özelliğin farkına varacaksın. Çünkü sen insansın,  Ve bunu yakalayabildiğin gün,  Bembeyaz yaşayacaksın." Fazla söze gerek yok.Bulunmaz hint kumaşı gibi oldu şiirde anlatılanlar.Olması gerekenin olmadığı bir hayatta yaşıyoruz. Satılanlar,boş laflara ve hurafelere inananlar,onursuz,fikir yürütemeyecek hale gelmiş,üretmeyen,,üretemeyen,hazır yemeye alışmış ve en kötüsü de insanlığından uzaklaşmışlarla dolmuş her yer.Yakın zamanda yaşanılanlar bunları gösteriyor ne yazık ki. Benim hala umudum var diyebilmek istiyorum ama... Şiir Müjdat Gezen'e aittir.

'Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur... Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar. İnsan korkusuz olur, daha derinden anlamaya başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ta ortasında. Hindistan’da Ganj Nehri’nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... New York’ta, bir sokakta, kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şe...

İyi ki 15. yüzyıldan önce yaşamamışım diyorum.Etrafımı göremeden hatta aynada kendimi bile göremeden geçip gidecekti günlerim.Gözlerimin 6.5 derece bozuk olduğunu düşünürsek, gözlük benim için vazgeçilmez bir şey.=) Niye 15. yy'dan önce diyorum o meseleye gelelim.Gözlüğün bulunması süreci gerçekten çok uzun.Bu uzuuun süreçte özellikle uzağı göremeyenlerin hayatları zehir olmuştur diye düşünüyorum.Gözlük kimin tarafından bulundu bilinmiyor ama kim bulduysa çok iyi olmuş.:D İlk gözlükler,camın yakını gösterme özelliğinin keşfiyle bulunmuş.Tamam yakını göremeyenlerin derdine çare bulundu,ya uzağı göremeyenler ne yapacak?Onlara da çözüm bulmak lazım derken araştırmalar olumlu sonuç vermiş ama tam 100 yıl sonra.:D Dahası var bu sürecin.Gözlükler şimdilerde çeşit çeşit.O zaman öyle miydi?Camlardan başka bir şey yok.İnsanlar önlerini görebilmek için camları elleriyle gözlerinin önünde tutuyorlarmış.350 yıl sonra birinin aklına gelmiş ki biz bunu sabitleyelim.Tam tamına 350 yıl sonra yüz...

Daha önceki yazılarda bahsetmişimdir.Annemle beraber İzmir'e bu sene taşındık.Biraz apar topar oldu.Bornova'yı da pek bilmediğimizden o an için fiyatta uygun gördüğümüz aslında bize pek de uygun olmayan bir eve taşındık.Her sene olağan kira artışı ile de yüz yüze kalınca ev arayışlarımız başladı.Bu hafta hep böyle geçti.Akraba,eş,dost haberdar edildi.Ne de olsa Bornova büyük yer.Bizim göremediğimizi görebilirler.Biz de boş durmadık tabi.Sabah-akşam demedik aradık.(Hala da arıyoruz)Sonuçları buraya yazmaya karar verdim.Belki birilerinin işine yarar.Yeni öğrenciler de gelecek,yardımcı olmak lazım.:) Öncelikle sahibinden kiralık bulmak çok önemli.Sahibinden bulursanız bir kira parası cebinize kalır.Emlakçılara bu yüzden çok gıcık oluyorum.Bunu birkaç yerde daha söyledim,beni sözleriyle taşa tutsalar da fikrimde bir değişiklik yok.Daha makul fiyatlarla iş görseler tamam da...Neyse sahibinden bulmak önemli.Bunun için de tabana kuvvet dolaşmanız lazım. Eğer ki buraları bilmiyorum ...

Böyle şeyler ancak filmlerde olur diye düşünsem de izlemesi keyifli.:)

(İnsan)=(Yemek)+(Uyumak)+(Para Kazanmak için Çalışmak)+(Eğlenmek) (Eşek)=(Yemek)+(Uyumak) şeklinde iki eşitliğimiz var.Yemek ve Uyumak iki eşitlikte de yer aldğına göre , İnsan denkleminde yemek+ uyumak yerine (Eşek) yazabiliriz.O zaman denklem şu hale gelir. (İnsan)=(Eşek)+(Para Kazanmak için Çalışmak)+(Eğlenmek) Bu iki denklemden (Eğlenmek) çıkartılırsa; (İnsan)-(Eğlenmek)=(Eşek)+(Para Kazanmak için Çalışmak)  halini alır. Sonuç; eğlenmesini bilmeyen bir insan, sadece para kazanmak için çalışan bir eşekten farklı değildir. Facebook sayfasında bir paylaşımdı.Orjinal kaynağı bilmiyorum.Söylentiye göre Çinli Filozof Chang Ying Yue'a ait bir sözmüş.=)

Doğduğumuzdan bugüne kadar ne kadar insan tanıdık...Kaç kişiyle muhabbet ettik,kaç kişiyle dolaştık gezdik tozduk,kaç kişiyle ağladık,kaç kişiyle bağıra çağıra isyan ettik yaşadıklarımıza... Düşünüyorum da bir zamanlar can ciğer olduğum kişiler şimdilerde hayatımın hiç bir bölümünde yoklar.Ne telefon ne de ulaşabileceğim başka bir şeyleri var.Yok olup gitmişler...Kopmuşuz.Geride kalan sadece bir kaç hatıra olmuş.Bazen ortak arkadaşlar olunca laf arasında isimleri geçince hatırlarım "Ne günlerdi be diyerek aklımda kalan anılarda ufak bir gülümseme bırakır bende".Bazen ismini bile hatırlayamadıklarım  oluyor.Belli mi olur,yolda dalgın dalgın yürürken karşıma onlardan biri çıksa ,gözüme bir yerlerden tanıdık geliyor diye hatırlasam, ne güzel olurdu.Ama yine de onları hatırlamak güzel... Tabi bir zamanlar tanıdığım insanların hepsini gülerek hatırlayamıyorum.Konuşmamamızın sebebi de birbirimize ulaşamamamız ya da iletişim kopukluğu falan değil .Ben ya da o bilerek istemişizdir...

"Fark yaratma yürekliliğini gösterme ve gerçekten yapmaya değer bir şey yapma zamanı gelmiştir.Mutlaka büyük bir amaç değil , ama yüreğinizde tutuşan herhangi bir şey ; arzunuz,düşünceniz olan bir şey için...Yeryüzündeki günlerinizin değerli ve anlamlı geçmesi kendinize olan borcunuzdur.Yaşamın tadına varın , var gücünüzle hedefe odaklanın..."Kısaca günü yakalayın... Carpe Diem :)

En kötü günümüz böyle olsun dediğim günler çoktur.Bazen ,acayip eğlenirim ,mutlu bir haber almışımdır , arkadaşlarımla ya da sevdiklerimle beraber mutlu bir gün geçirmişimdir.Kısaca yüzüm gülüyordur,ağzım kulaklarımdadır:).Sıkıntıları ,düşünceleri bir an da olsa bir kenara itekleyip o an gülmüşümdür ve o söz çıkmıştır ağzımdan."En kötü günümüz böyle olsun..." Maalesef ki bu isteğim olmaz her zaman ve daha kötülerini de gördüğüm olmuştur.Yüzüm hiç gülmedi o günlerde ve hatta bazen gözyaşı döktüm yaşadıklarım karşısında.Yok olup gitmek istedim , keşke yaşamasaydım bunları dercesine. Ağlamaklı halimden bir an kurtulup etrafıma bakınca gördüm ki iyi günümde yanımda olanlar kaybolmuş ortalıktan.Çok az kişi kalmışız.Bir elin parmaklarını geçmez saysak.Eğlenirken ,kahkahalara boğulurken beraberdik ee peki nereye gittiler şimdi? Bu gidişler gidiş değil ,kaçış.Aman sakın beni görmesin,aramasın der gibi ortadan kayboluş.Canımız yanar...En çok ihtiyacımız olduğu anda...Oysa tek isteğim...