Beni Benden Alıp Götürme
Doğduğumuzdan bugüne kadar ne kadar insan tanıdık...Kaç kişiyle muhabbet ettik,kaç kişiyle dolaştık gezdik tozduk,kaç kişiyle ağladık,kaç kişiyle bağıra çağıra isyan ettik yaşadıklarımıza... Düşünüyorum da bir zamanlar can ciğer olduğum kişiler şimdilerde hayatımın hiç bir bölümünde yoklar.Ne telefon ne de ulaşabileceğim başka bir şeyleri var.Yok olup gitmişler...Kopmuşuz.Geride kalan sadece bir kaç hatıra olmuş.Bazen ortak arkadaşlar olunca laf arasında isimleri geçince hatırlarım "Ne günlerdi be diyerek aklımda kalan anılarda ufak bir gülümseme bırakır bende".Bazen ismini bile hatırlayamadıklarım oluyor.Belli mi olur,yolda dalgın dalgın yürürken karşıma onlardan biri çıksa ,gözüme bir yerlerden tanıdık geliyor diye hatırlasam, ne güzel olurdu.Ama yine de onları hatırlamak güzel... Tabi bir zamanlar tanıdığım insanların hepsini gülerek hatırlayamıyorum.Konuşmamamızın sebebi de birbirimize ulaşamamamız ya da iletişim kopukluğu falan değil .Ben ya da o bilerek istemişizdir...