Sokaklara çıkıp fütürsuzca dolaşmaya başlıyorum.Ney'imi de yanıma almışım, yavaş yavaş yürüyorum.Sokak sokak dolaşıp müzikle yankılansın istiyorum her yer.Sakin bir yer arıyorum, oturup ağırdan ağırdan notaları açığa vurmaya başlarım belki diye.Ve buluyorum öyle bir yer,sessiz sakin tam istediğim gibi.Bank görüyorum bir tane.Benim gibi yalnız kalmış bu sokakta.Köşesine usulca oturuyorum ve neyi kılıfından çıkartıp başlıyorum üflemeye. Neyden çıkan müzik rüzgarla taşınıp, karşı apartmanın en üst katında, yalnız başına oturmuş olan amcanın kulağına gidiyor.Düşüncelere dalmış halinden kurtulup müziği dinlemeye başlıyor.Bir an da olsa onun hüzne boğulmuş olduğu yalnızlığından kurtulmuş olmasına seviniyorum. Sonra denizdeki dalgalarda hareketlilik başlıyor.Ben de dalgaların ritmine ayak uydurup ,hareketli bir şeyler çalıyorum. Önümden genç sevgililer geçiyor.Karşı banka oturuyorlar.Ben de onlar için bir aşk şarkısı çalmaya başlıyorum aniden.Sonra bana bakıp gülümsüyorlar.Daha da ...
Yorumlar
Yorum Gönder